Timmy en Johanna

Ja hallo, als ik oprecht dat had geweten, dat je dat ook kon worden. Lijkt mij oprecht een geweldige baan. Zeker nu er de laatste tijd wel heel veel aanspoelen, aanmeren en aanlanden. En ook voortdurend die afwisseling, een bultrug, of een blauwe vinvis, dan weer een redelijk onbekende dolfijnensoort, tot aan bruinvissen toe. Je had die Sterreclame: ‘Op een dag weet je het, je wordt conducteur,’ Ik sloeg daar niet direct op aan, nog onwetend van alle uren (hoeveel % van mijn leven?) die ik in de trein zou zitten. Nee, deze tot de verbeeldingsprekende, geweldig klinkende baan bestond nog niet: ‘Landingscoördinator Walvisachtigen’.

Hoe groter gestrand dier, hoe interessanter het wordt. Neem nu bultrug Johanna, dat was nota bene al in 2012, daar wordt nu nog over gesproken. Een hoop publiciteit en dan was het ook nog eens bij zandplaat De Razende Bol. Wie wil daar nu niet heen. Overigens vlottrekken van het giga-dier lukte niet meer. Nu gaat het alweer weken over bultrug Timmy, in de Duitse wateren. Men zal en moet deze walvisachtige redden, met een enorm varend soort dok gaat Timmy naar dieper water, ver weg in de Noordzee afgezonken worden. Op hoop van zegen dat hij geen hernia heeft of andere klachten, immers de zwaartekracht heeft vrij spel wanneer dat lichaam niet meer gedragen wordt door rondom water.

In het land waar men het Wolvenpopulatiemeldpunt kent is er kennelijk dus ook de Landingscoördinator Walvisachtigen. Kortweg de LW. Onduidelijk of de LW gebiedsgebonden opereert of is het net als bij de Ombudsman een landelijke eenmansbaan. Het achtendertig pagina’s tellende ‘Protocol Leidraad Stranding Levende Grote Walvisachtigen’ toont aan hoe zorgvuldig wij in dit land met onze dieren – in de vrije natuur welteverstaan – omgaan. Anders dan bij de wolf is de algemene opinie oprecht eensluidend, zijn er bij de wolf voor-en tegenstanders, wolvenknuffelaars en wolvenhaters, bij de walvisachtigen is de heersende mening, deze ons voorstellingsniveau te boven gaande hoeveelheden walvisspek, – traan en – blubber: terug, de zee in, zwemmen. Unaniem, niet afschieten, afdrijven.

Zeer onlangs was daar de blauwe vinvis, oprecht naamloos gebleven, dat wel, die aanspoelde tegen de Verklikkerplaat bij Renesse. Met vloed kwam het reeds dode dier weer vlot, maar liep verder toch opnieuw aan de grond. Was ik maar daar getuige van geweest, ik met kennis van alle muien, stromingen en getijden ter plekke.

Bent u getuige van een onvrijwillige aanlanding van een potvis, danwel bultrug langer dan zes meter, meldt dit dan aan de strandingscoördinator. Deze zal contact opnemen met de EODD, Explosieven Opruimingsdienst Defensie. Nogmaals, had ik dat geweten, toen ik aan het begin van mijn loopbaan stond, dan had mijn carrière er anders uitgezien.

Plaats een reactie