Gindse heuvels

In mijn diepste diepte ben ik een jongeling
met de rotsvaste overtuiging dat achter gindse heuvels
geen goud verscholen ligt maar een prinses
die met koolzwarte ogen en wimpers
trillend als de vleugels van een kolibrie
smachtend op mij wacht

Wanneer

Wanneer zal dat moment zijn
dat hij zal terugzien
wanneer is hij op het punt
dat hij terug kijkt en
zou dat wel ooit komen
komt dat wel en
is het hem gegund

Hij leeft nog altijd voort
een jaar van stilstand
amper tijd voor enige reflectie
zonde van de tijd, altijd maar door!
het verleden wordt steeds langer
en de toekomst korter
hoe kort, dat is onbekend
wanneer staat hij aan de rand

Wanneer komt het moment
dat hij zichzelf het toestaat
om bedachtzaam filosofisch
te krabbelen in die
halve eeuwen oude baard
en wel degelijk nog in staat
om terug te kijken op z’n leven

uit ‘Wispelturig als de wind’

Het lange pad

Alweer een dag
een hele dag ligt klaar
waar gaan we heen vandaag
links over Avenue Mysterie
rechts naar de Idealenlaan
of toch rechtdoor op de Weg der Ironie

Alweer een dag
welke route nemen we vandaag
die van de dromen en visioenen
de wensen of de vergezichten
en is die voor je uitgestippeld
of maak je zelf de keus

Zoveel dagen nu al wakker mogen worden
waar gaan we heen vandaag
een dag met kansen of verplichting
een dag vol leven of verveling
alweer een dag
een hele lange dag

uit ‘Wispelturig als de wind’

Loop je met mij mee

Kan ik je vertellen over verre landen
en benauwde bronnen van mijn jeugd
waar de zon ons zal verbranden

Wil je met me lopen
waar gezonde bergbeken stromen
show ik links en rechts emoties
grappige gedachten deelgenoot
plus oases vol met dromen

Laten we lopen langs sombere stegen
hoor mijn morsig broeierig gemompel
wie je bent voor mij
vergeef me, ik ben verlegen

Loopt u even mee
achter reusachtig krampachtige kathedralen
waar de wind niet vindt
toon ik mijn gevoelsleven
met bombastische verhalen

Ga je mee, lopen voor een kijkje
in mijn vluchtig troebele toekomst
als we stranden in een Grand-café
met een romantisch strijkje

Laten we lopen
over dat verlaten onbekende strand
vertel een geestig mopje
enigszins gegeneerd, dat wel
mijn linkerpink tegen jouw rechterhand

Loop je met mij mee naar het
klaterkitscherig geluid
van de waterval
en laat mij fluisteren
langs jouw fluwelen huid

(uit ‘Wispelturig als de wind’)

Wispelturig als de wind

Na het overweldigende succes van mijn debuut als dichter met de bundel,
‘84 Goedkope Gedichten – en 3 Gratis’
blijkt dat de dichtkraan gewoon nog open staat.
Trouwe lezers zijn op deze pagina’s reeds enkele tientallen gedichten tegengekomen.
Digitaal verschijnt nu een volgende bundel,
‘Wispelturig als de wind’

Elixer

In lange karavanen trokken zij op
naar de oorden der belofte

En ook ik ontblote mijn,
door lange maanden van afzondering,
sterk vermagerde bovenarm
en ontving de zegen der genezing

En zie, niet zodra een geheimzinnige cocktail
aanving door mijn aderen te kolken
en ik mij in mijn zwarte gezinswagen
met hoge snelheid verplaatste doorheen
akkers en velden met bloeiende gewassen
in rood, oranje en paars tot aan de horizon
of een grote blijdschap overmande mij
en ik bezag alles, de kleuren van de hemel,
de vriendelijke tegenliggers en zelfs
het matglanzende asfalt met intense vreugd
en mijn rechtervoet spoorde aan: sneller,
een onbesmette vrijheid tegemoet

(4 van 14-10)

Zeemuziek

alleen als het windstil is
en je heel goed luisteren kunt
maakt de zee soms zijn muziek
de golven zingen liederen van eenzaamheid
waar ben je heengegaan, mijn lief
laat de tijd het antwoord zijn
laat mij het leren
dat er schoonheid schuilt in pijn
laat mij het accepteren
in afwezigheid een stil geheim
in de tempel van de droefheid
de treurnis van de dichter en zijn rijm
het antwoord komt met tijd
als de zee zich rustig zal gedragen
en de golven liederen zingen van oneindigheid

(4 van 14-9)

Teveel redenen

om aan te nemen
dat het echt gebeurd is
het echt waar is

Teveel redenen ook
om te geloven dat het goed komt
ik wil witte rook
om te accepteren
tussen jou en mij
ik moet dat leren

327 redenen
om verder te leven
of juist niet
jou tenslotte te vergeven
om te verzinnen
alles willen delen
opnieuw beginnen
telkens weer

Er zijn er teveel
te veel redenen
teveel om op te noemen
geef me er tenminste een
geef me hoop
dat je me zult zoenen

Teveel om te twijfelen
aan de echtheid van mijn bestaan

(4 van 14-10)

Branding

Er is sprake van branding in mijn hoofd
het constant ruisen van de vloed
dreunend tot het me verdoofd
dreigend komend tegemoet
golven griezelig geweld
ik ben een hulpeloze drenkeling
bepaald geen maritieme held
met mijn droge handicap
verlangend naar rust en kentering
de leegte van de eb

(4 van 14-8)