Echo


De schaduw van herinnering
aan haar aanwezigheid
hangt dreigend als een beest
hoog boven in de lucht
klaar om neer te duiken
met zijn klauwen in mijn geest

De droogte van vergetelheid
het verdronken sentiment
de stilte die ik mijd
haar sporen mogen snel verdwijnen
de leegte van het niemandsland
leeg als drie woestijnen

De echo’s van de werkelijkheid
beklijven op mijn ziel
de adem van de tijd
is als wasem op mijn hart
echo’s zullen blijven galmen
wonden makend in het vlees

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s