Deze titel heb ik met toestemming geleend van OxfamNovib en stamt nog uit de tijd van de Rode Lijn demonstraties. Toen we nog discussieerden op gezellige verjaardagsavonden, wie voor of tegen Gaza of Israël was. Een onderwerp dat nu totaal vergeten lijkt, oud nieuws, daar hebben we het niet meer over, de stellingen zijn ingenomen.

Komt er dan toch een Elfstedentocht, de treinen rijden niet, antireclame voor onze nationale trots Schiphol, het zout raakt op, Joy Beune wel/ niet naar de Olympische spelen en kan mijn platte dak die gigantische laag van 25 hele centimeter sneeuw wel aan. Tot zover het kleine nieuws.  Dan over naar het lokale nieuws, er hangt weer een serie schilderijen van mijn eenvoudige schildershand in de gang bij het verzorgingshuis. Het kleinste kleinkind kruipt! Weliswaar nog alleen achteruit, maar er is beweging. Het oudste speelde maar liefst twee korfbalwedstijden in twee verschillende steden op één dag en de middelste herkent de Opel Corsa en de Skoda Octavia uit duizenden. Wanneer er een of meerdere schilderijen op een kwade dag uit die onderhavige gang ontvreemd zijn leest u dat onmiddellijk op deze pagina’s. Of de maker dat heel erg vindt, is de vraag, het zou immers betekenen dat er weer ruimte komt in ‘Het Atelier’.

‘One day you will wake up and Donald Trump is not here anymore’
Deze regel kwam ergens tot mij via de socials. Want laten we wel wezen, die naam beheerst toch heel ons leven, je staat er mee op en je gaat ermee, nou liever niet. Deze levensgevaarlijke gek, zes jaar geleden waarschuwde ik al. Deze figuur dient zo spoedig mogelijk gedood te worden. Als u het niet doet, doe ik het. Het is toch onbegrijpelijk dat zo’n klootzak nog steeds leeft, is er nou niemand die een keer raak schiet, die iets in zijn drankje doet, een beetje rattengif op smaak mengt tussen zijn cordon blue. Met veel plezier schiet ik hem voor zijn raap. Ik heb weleens, met pijn in het hart een zieke kip uit haar lijden verlost, echt dat deed me meer dan dat ik van dichtbij een kogel, eerst in zijn rechterknie en dan onder die blonde lok doel laat treffen. De zonnekoning van deze eeuw, volgens mensen die er meer van weten, deze blaaskaak en vriend van Epstein heeft een micropenis. Je zal maar de Koning der Nederlanden zijn en dan deze smerige hufter te logeren hebben gehad in de smetteloze rechtervleugel van je paleis. En nu we het er toch over hebben, waar is Mark toch gebleven, onze NavoMark, de appeltjes etende stripfiguur die deze massamoordenaar Papa noemde. Op Groenland de rode loper aan het stofzuigen?

Nu we toch bezig zijn, zet ze maar naast elkaar, Donald, Vladimir, Benjamin, en voor mijn part, met of zonder zijn enkelband, Jair mag er ook bij. Wie wil er eerst zal ik ze vragen, wie wil het eerst naar hel en verdoemenis, die ze zelf her en der hebben veroorzaakt. Degene die als eerste zijn miezerige vingertje opsteekt schiet ik het laatst. Met een glimlach van oor tot oor. ‘Pak aan, you basterd!’ zoals Lucky Luke zou zeggen.

Dit alles bedacht ik, in willekeurige volgorde, terwijl ik, volgens de laatste mode, gehuld in bergsportoutfit, mijn tienduizend stappen aflegde, noodgedwongen over de fietspaden, vanwege de beijzelde spiegelgladde stoepen die de Nederlandse burgers verrekten schoon te maken.