Te laat

Laatst is de nacht naar mij gekomen
ik vroeg me af waarom
aan depressies geen gebrek
de fles leeg maar oké
welkom in mijn heiligdom

De nacht kwam bij me op bezoek
met zijn uitgestreken smoel
stiekem dronken, hijgerig en geil
ik liet me overhalen
liet de boel de boel

De nacht bleef heel lang hangen
te lang, te laat, het is een plakker
ben normaal na twaalf een ander
dat ging nu even niet
was tenslotte toch klaarwakker

Laatst heb ik de nacht opnieuw ontmoet
hij zei, kom maar, kom, ’t is goed
de dood was er niet bij
wel de zoete geur van bloed
voelde pijlen in mijn zij

Later heeft de nacht mij toch verlaten
was mijn evenwicht verloren
tot op het bod verkild
en beschadigd bleef ik achter
in het witte licht herboren

uit ‘Wispelturig als de wind’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s