Ketenen

Laten wij de ketenen verbreken
taakstraffen riskeren
morele grenzen oversteken
en de onszelf opgelegde beperkingen negeren

Laat die rugzak met herinneringen
de verdrietkoffers in de kast
laat de dozen met beschuldigingen
en het blauwe schoudertasje met heimelijke gedachten
achterlaten, alle ballast

We zullen kunnen sterven
stikken of zwelgen
verrotten en bederven
laten we gaan

uit ‘Wispelturig als de wind

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s