De ochtend dat jij vertrok

de zon was op maar verschool zich nog
achter de bergen aan de overkant
in de schaduw jouw profiel
het laatste dat ik van je zag

Ochtenddauw glansde op de almen
de sparrenbomen stonden wat te dromen
onverwachts zei je gedag
de dag nog aan het talmen
maar mijn leven was voorbij

De zon klom langzaam hoger
achter de bergen aan de overkant
de schaduw trok zich terug
gelijkertijd groeide het besef
jij keerde me je rug

Ook de bergen aan de overkant
keken vragend op mij neer
in de kamer hangt nog wel jouw geur
je liet me achter vol met vragen
je vertrek een open deur

Hoe moet ik verder nu bestaan
in de schaduw van de bergen
die ochtend dat jij vertrok
waar ben ik fout gegaan
ben ik jou verschuldigd

Ik zie je grote ogen nog
verwijtend en bedeesd
die ochtend dat jij vertrok
ben je hier wel echt geweest
of was je aan de overkant

(2 van 7-3)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s