Ten Years After

P1060103

“Zeg, hoe lang is het nu geleden?”
Dat is het eerste wat ik vraag. We zijn allebei te vroeg voor onze afspraak en we dachten allebei hetzelfde: even schuilen in De Bijenkorf – het is zo’n Hollandse waterkoude dag. Dus hebben we elkaar al getroffen en zeggen tegelijk:
“Wat zie je er goed uit!”
Goh, waar te beginnen, hoe is het met jou, hoe zou het zijn met die en met die, hoe heet die nu ook alweer en met mij, ja alles goed. Ze loopt naast me en ze is kleiner dan ik me herinner.

Snel duiken we een van de vele cafés op de Grote Markt in. Nu ik recht tegenover haar zit zie ik het wel. Toch wel, wat ouder geworden en ik zie dat zij dat ook bij mij ziet. Maar toch, ze is nog steeds leuk:
“Wat een mooie jas zeg!”
flap ik er uit en vergeet te zeggen dat ik de rest van haar outfit ook mooi vind. Zachte trui, strakke broek en hoogglans schoentjes. Sneller dan ik verwacht komen de foto’s al, van het kleinkind. Het geeft niet, ik begrijp het. Iedereen om me heen heeft dat, de trots van het opa- en oma-zijn. Het is een lief kindje. Foto’s van haar zoons. Ze wil mijn dochters zien:
“Oh, wat zijn ze knap en nu wil ik ook wel eens een foto van je vrouw zien!”
“Zullen we de stad in gaan?”
Met die vraag verrast ze me, had gedacht meteen hier te lunchen, maar oké, prima. Snel was ze altijd al, deze oud-collega, razendsnel. We konden prima samenwerken, hadden een klik, lazen dezelfde boeken. Ik verklap dat ik nog altijd bij de song: Mrs.Jones van Billy Paul, aan haar denk.
Me and Mrs. Mrs. Jones – Mrs. Jones – Mrs. Jones – Mrs. Jones
we’ve got a thing going on
Al hadden wij dan geen ‘thing going on’. Meteen maar naar de vroegere werkplek. En daar is alles op de schop, haast niet meer te herkennen, totale verbouwing. Onze roots zijn weg.

Ze weet alles in deze stad, waar ook ik zoveel herinneringen heb. Mijn eerste stageplek was hier en ik kocht er mijn eerste LP, van Ten Years After. Ik had er een lief die ik bezocht in de verpleegstersflat. En ik scheurde rond met een groene militaire ambulance, een jaar lang, niet wetende dat ik hier jaren later nog lang zou werken, weliswaar slechts een dag per week.  Dan stappen we binnen bij Frank, oud collega, nu voor zichzelf begonnen. Lachen en meer namen van oud-collega’s komen langs en ik zie hem niet begrijpend kijken: wij hier samen, hoe zit dat? Neehoor, we hebben geen ‘thing’. Het is al tien jaar geleden dat wij elkaar zagen:
“Ik zei tegen mijn Eega, ik heb een date!”

Dan scheiden onze wegen, zij de bus, ik de trein, me and Mrs. Mrs. Jones.
I wanna meet,
and talk with you,
at the same place,
the same café,
the same time

 Now she’ll go her way
And I’ll go mine.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s